เมื่ออายุเริ่มเยอะขึ้น  ไฟตัวเองก็เริ่มจะมอดลง  มันขาดแรงบันดาลในการศึกษาสิ่งใหม่ ๆ เริ่มเหนื่อยกับงานที่ตัวเองทำ โปรแกรมเมอร์เป็นอาชีพที่เงินค่อนข้างดีแต่ต้องเหนื่อยพอสมควร  อยู่หน้าจอคอมทั้งวัน  นอนน้อยกว่าคนอื่น  และก็ผมเป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว  ถ้านับเฉพาะ PHP ก็เริ่มศึกษาและทำงานมาตั้งแต่ตอนปีสี่  และทำงานจริงได้เกือบสองปีแล้ว ก็คงราว ๆ 3 ปีที่ได้ต้องนั่งทำงานเกี่ยวกับเว็บไซต์ด้วยภาษา PHP  จริง ๆ ก็ไปแทบทุกเทคโนโลยีแล้วที่เกี่ยวกับด้านนี้ ไล่ตั้งแต่ HTML, CSS, java script, AJAX, JQuery, MySQL, MsSQL, SQLite, PostGet, PHP, PHP class, PHP template engine ไปจนถึงตอนนี้คือ PHP Framework แต่เทคโนโลยีมันก็คงไม่หยุดไปต่อเรื่อย ๆ มีเรื่อง API มาอีกตั้งหลายอย่างที่ยังเรียนรู้ไม่หมด  มาสายนี้แล้วยังไงก็คงต้องสู้ต่อไปและห้ามท้อเด็ดขาดถึงใจมันจะเริ่มเหนื่อย ๆ ก็เหอะ  บางทีก็อิจฉาอาชีพอื่นที่เลิกงานก็ได้พักผ่อนสบายแต่เรากลับต้องมานั่งทำงานหนักถ้ารวยคงไม่ทำหรอกแบบนี้  ก็เลยมาคิดว่าตกลงเราชอบการเขียนโปรแกรมจริงเหรอ  มันเหมาะกับเราหรือไม่

ตอนนี้ก็เลยคิดว่าเราจะทำยังไงให้เกิดแรงบันดาลใจ (Inspiration) ให้มีไฟขึ้นมาอีกครั้งและเราก็ต้องเรียนรู้เพิ่มภาษาใหม่ ซึ่งที่ผ่านมาผมเคยเรียนภาษา Pascal, C, VB6, PHP และที่ได้ศึกษาจริงจังมีแค่ VB6 กับ PHP เท่านั้น VB6 นี่เก้ากรุไปละ  เหลือแต่ PHP ที่ยังติดตัวอยู่และเทคโนโลยีอีกหน่อยก็คงต้องใช้โทรศัทพ์มากขึ้นแทนโน๊ตบุ๊คที่แทบจะมาแทน PC ไปแล้วเพราะแทบทุกคนจะมีโน๊ตบุ๊คติดตัว  เพื่อนก็แนะนำให้เรียนรู้ Android ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะต้องมาศึกษาภาษาใหม่ซักภาษาดูแล้วมันก็เหมือน ๆ จาวาซึ่งไม่เป็นเลย  เมื่อก่อนที่กว่าจะได้แต่ละภาษามาอาจารย์ก็เป็นผู้ชี้แนะแนวทางและถามได้ตลอด  ตอนนี้ดิไม่มีใครแล้วต้องพึ่งตัวเองแต่ก็พอมีเพื่อนเก่ง ๆ บ้างอยู่  มาคิดดูโชคดีจริง ๆ ที่มีเพื่อนที่ดี ตัวนี้อาจจะเป็นแรงบันดาลใจในการรักการเขียนโปรแกรมต่อไป